Als ik blijf knallen, krijg ik een burn-out. Zei average Rob op vrt nws

We leven in een wereld die duwt en steeds sneller en luider gaat.
Altijd is er iets dat aan je trekt.

Terwijl dopamine overuren draait en raast tegen 200 per uur, zijn we niet meer te stoppen. Wij zijn onderweg onze rem kwijtgeraakt. Onze tegenbeweging die er voor zorgt dat we niet vollenbak met die 200 per uur tegen de muur knallen.

Die rem is GABA. De neurotransmitter zorgt voor onze rust, structuur, zorg en veiligheid. En de andere rem is serotonine die ons in het hier en nu laat genieten van de dingen, ons plezier, onze innerlijk zon. Zonder de hele tijd vooruit te willen en in de toekomst te willen leven.

En zonder die 2 wordt knallen normaal omdat er gewoon geen keuze meer is om te stoppen.

Een burn out is dus niet crashen vanuit het niets. Het is iets dat al lang meegaat in een wereld die nooit vertraagd, zonder dat je zelf nog kan remmen.

En die muur om tegen te crashen die stond al lang voor jou klaar.

Liefs Julie

#burnout #neurotransmitters #dopamine

Previous
Previous

I wish a world full of colour

Next
Next

De liefde voor je kudde